In de jaren ‘80 en ’90 van vorige eeuw kocht Interbrew in ons land brouwerijen op, om ze te sluiten en alzo concurrenten uit te schakelen (Lamot uit Mechelen is daar in onze streek een voorbeeld van). Op die manier verdwenen tal van brouwerijen en bieren. Enkele jaren geleden sloot Interbrew mouterij De Wolf-Cosyns in Aalst. De Wolf-Cosyns was gespecialiseerd in speciale mouten. Nét die mouten waar de kleine(re) brouwerijen nood aan hebben om het verschil te maken. Zodoende bleef er in ons land eigenlijk maar één onafhankelijke mouterij meer over met een degelijk aanbod aan speciale mouten (Dingemans in Stabroek), en werd het voor de kleinere brouwerijen alweer een stukje moeilijker. InBev, de samensmelting van Interbrew en het Braziliaanse Ambev, mag in België geen brouwerijen meer opkopen wegens een te groot marktaandeel. En wat gebeurt er nu ? InBev (en ook Alken-Maes) kopen bijna aan de lopende band bierhandels op. Zo krijgen ze greep op de distributiemarkt en maken ze het de concurrentie ook langs deze weg moeilijk om hun bieren verdeeld te krijgen.

Ondertussen werden de bieren van de groten neutraler en vlakker van smaak en verloren ze vaak hun specifieke karakter. Minder ingrediënten (zie Testaankoop van september laatstleden) maken de productie goedkoper en de winst groter. De bieren werden aanzienlijk minder bitter (vroeger had een pils een bitterheid van 30 European Bitter Units, nu nog nauwelijks 15 à 20 EBU).

Gelukkig zijn er nog (familie)brouwerijen die koppig hun eigen koers blijven varen, die tegen de smaakvervlakking en –verzoeting in bieren blijven brouwen met een eigen, uitgesproken, herkenbare smaak. Brouwers die géén toegevingen doen om “sneller” te produceren, die blijven brouwen met de gekende en eerlijke ingrediënten om bier te brouwen: water, (gerste)mout, hop en gist, met eventueel kruiden als extra toets. En die koppig weigeren allerhande “adjunctoren” (bijvoorbeeld schuimverbeteraars, smaakversterkers, kleur- en geurstoffen, enz…) te gebruiken.
Gelukkig zijn er ieder jaar ook weer mensen die nieuwe brouwerijtjes opstarten, of die oude, gesloten brouwerijen nieuw leven proberen in te blazen. Idealisten dikwijls, die genoeg hebben van de industriële, weinig smaakvolle bierplas die de cafés, supermarkten en drankenhandels overspoelt. Sommigen zullen slagen, anderen niet.