Op zaterdag 24 maart was het weer zo ver. Naar jaarlijkse gewoonte had onze club weer een brouwer uitgenodigd om wat te komen vertellen over zijn brouwerij en zijn bieren.

Ditmaal was het de beurt aan Jef Goetelen, brouwer van het Hofbrouwerijke uit Beerzel.
Omstreeks acht uur zat het zaaltje van ’t Smis al goed gevuld, om te komen luisteren naar wat onze gastspreker te vertellen zou hebben. Natuurlijk waren we ook benieuwd naar wat we te proeven zouden krijgen.

Onze voorzitter nam zoals gewoonlijk eerst het woord. Nadat hij iedereen verwelkomd had, ging hij terug even in de tijd. 20 jaar geleden was de dichtstbijzijnde brouwerij Het Anker uit Mechelen (en die was toen in vreemde handen). Later kocht Charles Leclef de brouwerij terug vrij. Daarna kwam Den Hopperd zich in onze streek vestigen (eerst in Ramsel, nu in Westmeerbeek). Nog een paar jaar later kon er achter de kerk in Itegem ook bier gekocht worden bij brouwerij Achilles. En vorig jaar mochten we ons verblijden met het nieuws dat er in Beerzel ook bier werd gebrouwen (zelfs recht over mijn werk!!!).

Dus in die twintig jaar dat onze bierclub bestaat zijn er maar liefst 3 brouwerijen in de buurt bijgekomen. Terwijl onze voorzitter dit allemaal aan ’t vertellen was, kwamen er nog steeds belangstellenden binnen. Nog snel enkele tafels en stoelen bijgeschoven, zodat iedereen toch kon zitten. ’t Zaaltje van ’t Smis begint toch te klein te worden voor deze activiteit. Na Fons zijn toespraak, was het dan eindelijk aan Jef om een woordeke te placeren.

Hij ging terug naar zijn studententijd. Hij studeerde biochemie in Turnhout. Voor zijn eerste brouwsels haalde hij alles bij de Trappisten uit de buurt. Maar iets dat écht drinkbaar was kreeg hij niet gemaakt. Enkel de pompbak werd er zat van. Daarna heeft het nog 20 jaar geduurd vooraleer hij terug iets durfde te experimenteren.

Toen was hij werkzaam in de chocolade branche. Van het bestaan van bierclubs wist hij niets af. Hij had wel terug les gevolgd in Brussel. Zo ging Jef terug proefbrouwsels maken van ± 20 liter. Dit gebeurde met vallen en opstaan. Uiteindelijk lukte het hem om iets te maken dat lekker was.

En toen hij per toeval bij Orval een flesje vond, dat kwam van “Het Druppelkot”, en dat na analyse van de inhoud van hem bleek te zijn, vond hij dat er maar op iets grotere schaal moest gebrouwen worden. Zo kon hij eerst op zoek naar een geschikte locatie.

Toen het huis naast zijn woning (een tweewoonst) vrij kwam, was zijn besluit snel genomen.
Na ongeveer een goed jaar was alles in orde om daar te kunnen brouwen. Door rugproblemen had hij veel op internet kunnen rondzoeken. Hierdoor had onze brouwer heel wat kunnen opsteken om zijn eigen brouwerij op te starten.

Jef ontwierp alles zelf. Het huis werd volledig verbouwd. Er werd zelfs een lift in geplaatst om ‘den bove’ ook te kunnen gebruiken. De installatie werd volledig uit inox gemaakt, volledig op maat en naar zijn idee.

In mei 2006 kwam het éérste brouwsel dan eindelijk uit de nieuwe ketels. De Bosprotter, = mountainbiker (één van zijn hobby’s). Door die naamkeuze sloeg dit bier onmiddellijk aan. (en ’t is natuurlijk ook lekker). Jef brouwt uitsluitend voor zijn hobby, vertelde hij. Het bier dat hij maakt is iets dat hij zelf graag lust.  

Zijn streefdoel is om zes soorten bier te brouwen. Hij zit momenteel aan 5 soorten. Als je bij hem langs komt, kan je ook wel bier laten brouwen voor speciale gelegenheden. Door al die uitleg zouden we nog bijna vergeten dat er ook nog bier geproefd mocht worden.

Het eerste biertje dat we voorgeschoteld kregen was zijn Hofelf.  Een witbier van 7,5 vol.% alcohol.. Één van zijn éérste recepten. Tijdens het proeven wist onze gast ook nog te vertellen dat hij tot nu toe 6 keer de Bosprotter had gebrouwen.

Maar zijn installatie staat nog niet écht op punt (maar ja, daar kennen ze bij InBev ondertussen ook alles van). Ook al doe je alles hetzelfde, met een nieuwe installatie moet je steeds opnieuw bijsturen.

Daarna kregen we nog wat uitleg over het brouwproces, om duidelijk te maken wat er zo allemaal kan mislopen tijdens het brouwen met een andere installatie. Zo kan het zijn dat hij zelfs 10 à 15 keer zou moeten brouwen, vooraleer hij alles terug op punt heeft staan.zijn installatie is deels automatisch, maar tijdens het brouwproces kan onze brouwer toch nog bijsturen. Filteren doet hij met z’n bier niet. Toch is het bier vrij helder. Daarna vertelde hij ons nog dat er dit jaar slechte mout op de markt was. De prijs was zelfs met 50% gestegen.

Maar dat heb je met natuurproducten, de natuur heb je niet in de hand. Jef kweekt zelf zijn gist op. Gist is volgens hem dé smaakbepaler.

Daarna kregen we nog wat meer uitleg over het brouwproces (de temperatuurstappen). Het werd duidelijk dat onze gastspreker problemen kreeg om aan het woord te blijven.

Gelukkig kon er nog geproefd worden. Nu was de Hoftrol aan de beurt. Een biertje van 6,2 vol.% alc. Hiervoor gebruikt hij twee soorten gist.   Hierdoor is het een zeer complex bier, hij gebruikt zelfs de wilde gist die men voor geuze nodig heeft! Dit bier moet wel binnen de 3 jaar opgedronken zijn, anders spuiters! De geur is zurig, de kleur amber en de smaak zurig, droog.

Wist je dat om 100 liter bier te brouwen er 1000 tot 1500 liter water nodig is? Vooral kuisen, kuisen en kuisen! Brouwen is ook kuisen! wist onze brouwer nog te vertellen.

Nu was het tijd voor een plaspauze. Zo kon hij terug wat op adem komen. Daarna was het tijd voor onze derde proever en dat was dit maal een donker biertje, de Hofblues. Een bier van 5,5 vol.% zalc. De geur is gebrand, iets wat men in de smaak ook terugvindt.

Daarna kregen we nog wat uitleg over het verouderen van bier, en het bewaren.
Als vierde proever kregen we nog een specialleke. Een biertje van 8,5% vol.% alc. Een exclusief brouwsel voor drankenhandel Willems uit Grobbendonk. Vandaar de naam, Hofgrobberke. Hierin gebruikt hij kardamon (kruid). Het bier smaakt fruitig, er wordt zelfs de smaak van bloemen waargenomen.

Onze brouwer wist ons ook nog te vertellen dat je van 8 gram suiker 4 gram druk (Co2) en 4 gram alcohol krijgt.

Op de vraag of hij ook naar het buitenland exporteert, antwoordde hij dat er vooral naar Japan, Frankrijk, Spanje en Finland wordt uitgevoerd.

Nu werd het toch tijd voor een rookpauze, het was immers al 10 na 10. En sommige toehoorders vielen bijna van hun stoel bij gebrek aan een sigaret! Hiermee was het officiële gedeelte voorbij en werd er nog wat bijgepraat bij een biertje dat ge naar wens kon verkrijgen aan één euro per glas, zo lang de voorraad strekte. En voor de Bosprotter was dit zéér snel gedaan.

Het is in ieder geval nog laat geworden, maar dat had ge wel gedacht zeker? ’t Was in ieder geval een geslaagde avond, met een grote opkomst. Volgend jaar moeten we misschien gaan uitkijken naar weer een grotere locatie. Maar dat zijn zorgen voor later.

Tot op een andere activiteit, en dat zijn er dit jaar verschillende.